cemal-sureya:

Bazı kahvaltılar;

Ya filmlerde yada hayallerde olur ….

Bundan hemen hemen üç yıl kadar önce kardeşim anasınıfına yeni başlamıştı bizde bir kaç veliyle birlikte okul bahçesinde bekliyorduk, neyse o gün okulda tiyatro gösterisi varmış. 1. Sınıflar sırayla çıkıp tiyatronun yapılacağı diğer binaya gidiyordu. Sıraya gitmemiş bi çocuk arkadan biraz da korkarak yürüyordu. Öğretmeni gördü sınıfa git dedi. Çocuk gitmedi tabii. Anladık ki çocuğun tiyatroya gidecek parası yok. Ben parayı aldım çocuğun yanına gittim. Sen tiyatroya mı gitmek istiyorsun diye sorunca çocuk kafa salladı konuşsa ağlıcaktı zaten. Parayı uzattım hadi koş şimdi dedim. Elimden tutup çekti beni, eğildim yanaklarımdan öyle bir öpüşü vardı ki. Öyle içten sarıldı ki. Ağlamamak için zor tuttum kendimi. Sarıldım çocuğa. Öyle mutluydu ki koşa koşa gitti. Parayı öyle sıkı tutuyordu ki. O para, o 3 lira onun kocaman hayaliydi. O çocuğun gözlerini herkes görseydi, o duyguyu tatsalardı belki kimse bu kadar bencil, menfaatçi olmazdı. O çocuğun elbiseleri kirli, ütüsüzdü belki ama dünyası hepimizden daha temiz ve güzeldi.

romeosunubulamayanjuliet:

allam bana da ltfn